Bir konteynerin içine ekstra ekipman kurmayı planlarken, gerçekten ne kadar boşluk olduğunu ve yapının neyi kaldırabileceğini dikkatlice incelemek için zaman ayırın. Yakıt tankları, kontrol panelleri ve egzozun geçtiği alanların etrafındaki açıklıkları kontrol edin. Çoğu sektörde önerildiği gibi, teknisyenlerin bakımla ilgili işler için güvenle müdahale edebilmesi için bu bileşenler ile duvarlar arasında en az 90 cm mesafe bırakın. En güçlü bölümlerin nerede olduğunu belirlemek için konteynerin proje çizimlerine bakın. Yardımcı üniteleri çelik traverslerin hemen üzerine monte etmek, yolda zeminin sarkması sorunlarından kaçınmaya yardımcı olur. Yarım tondan daha ağır olan eklenen herhangi bir ekipman genellikle sarsıntı veya titreşim olduğunda her şeyin dengede kalması için ek destek yapılara ihtiyaç duyar. Ayrıca deprem ve şiddetli rüzgarlar açısından yerel bina kodlarını da kontrol etmeyi unutmayın. Bu gerekliliklere uymamak, doğa ciddi bir şey gönderirse büyük baş ağrılarına yol açabilir.
Kompakt muhafazalarla çalışırken, egzoz sıcaklıkları bazen 500 derece Fahrenheit'ı aşarak oldukça yüksek değerlere çıkabildiğinden, termal yönetim yanı sıra can sıkıcı titreşim ve gürültü sorunları da ciddi baş ağrısı haline gelir. Bu, ek donanımların bu ani ısı dalgalarına dayanabilmesi gerektiği ya da aksini takdirde bileşenler arasına seramik termal bariyerlerin yerleştirilmesi gerektiği anlamına gelir. Titreşimleri azaltmak için montaj donanımının en az yarım gravite birimi kadar ivme kuvvetini emebilecek kapasitede olması gerekir. Bu, zamanla kaynak dikişlerinin zayıflamasına ve elektrik bağlantılarının bozulmasına neden olan sinir bozucu rezonansların önüne geçer. Muhafaza içinde sessizliği korumak için, kütle yüklü vinil kaplamanın akustik bafllarla hava giriş noktalarının etrafında stratejik olarak birlikte kullanılması harika sonuçlar verir. Doğru şekilde uygulandığında ses iletimini yaklaşık 25 desibel kadar düşürdüğünü gözlemledik. Destekleyici ekipmanların nereye yerleştirileceğini de unutmayın. Gürültü seviyelerinin gereksizce yükselmemesi için egzoz yollarından uzak tutun, ancak sıcak bölgelerde güvenlik açısından NEC gereksinimlerine göre yeterli boşluk bırakıldığından da emin olun.
Herhangi bir yardımcı sistem seçmeden önce kontrol edilmesi gereken birkaç temel faktör vardır. Voltaj muhtemelen doğru yapılması gereken en temel şeydir. İncelediğimiz cihazın, jeneratörün gerçekten ürettiğiyle uyumlu olduğundan emin olun; bu 120 volt, 240 volt ya da hatta 480 volt olabilir. Daha sonra bu cihazların ne kadar süre çalışması gerektiğine gelince. Bir şey sürekli gün boyu çalışmaya ihtiyaç duyuyorsa, bileşenler aşırı ısınma sorunları olmadan bu tür sürekli operasyonlara dayanacak şekilde üretilmelidir. Tozun her yere yayıldığı ya da tuzlu hava ekipmanları aşındıran ortamlarda IP55 derecelendirmesi veya daha iyisi aranmalıdır. Ayrıca standart uygulama olarak titreşimleri karşılayabilecek montaj sistemlerinin gerekliliği de dikkate değerdir. Alan dar olduğunda gürültü seviyeleri de önemli hâle gelir. Cihazlar 40 desibeli geçmemelidir ve kesinlikle sıcaklığın 120 Fahrenheit (yaklaşık 49 Celsius) derecenin üzerine çıkmasına izin vermemelidir çünkü fazladan ısı birikimi ileride çeşitli sorunlara yol açabilir.
Dört yaygın olarak kullanılan sistem, işlevselliği önemli ölçüde artırır:
Herhangi bir montaj işine başlamadan önce atlanmaması gereken üç temel kontrol vardır. Öncelikle, bir miliommetre kullanarak topraklama direncini kontrol edin. Ölçümler, 2023 yılı NFPA 70E standartlarına göre 0,1 ohm'un altında kalmalıdır; aksi takdirde ileride ciddi elektriksel risklerle karşılaşılır. İkinci olarak, ekipmanın etrafında yeterli alan olup olmadığını kontrol edin. OSHA yönetmeliği 1910.303(g)'ye göre her iki tarafta en az 36 inç ve üst kısımda en az 60 inç boşluk bulunmalıdır. Son olarak, üreticinin belirttiği özel konteyner jeneratör seti özelliklerine göre her şeyi tekrar kontrol edin. Bu, boyutları, ağırlık sınırlarını ve bileşenlerin nasıl bir araya gelmesi gerektiğiyle ilgili küçük notları içerir. Bunun önemi nedir? Çünkü soğutma sistemleri veya yakıt hatları gibi alt sistemler ek donanım eklenirken genellikle tüm ünitenin ağırlığının yaklaşık %10'u kadar katı sınırlara sahiptir. Bunu doğru yapmak, ileride oluşabilecek potansiyel arızalardan kaçınmanızı sağlar.
Yardımcı bileşenleri kurarken, en az 5G'lik şok emilimini karşılayabilen sarsıntı izolasyon desteklerine monte edilmeleri önemlidir. Bu destekler, hepimizin karşılaştığı sinir bozucu çalışma titreşimlerine sistemin dayanmasını sağlar. Güç kabloları için UL listeli oluklu borular kullanın. Ayrıca farklı tipteki kablolamalar arasında yeterli mesafeyi koruyun. Kabaca kural olarak, 50 volttan yüksek gerilim hatları ile düşük gerilim kontrol kablolaması arasında yaklaşık 12 inç dikey mesafe bırakılmalıdır. Sensörler ve panellerden bahsederken, burada en iyi performansı ekranlı bükümlü çift kablolama gösterir. IEEE'nin 2021 tarihli standartlarına göre, bu tip kablolama normal iletkenlere kıyasla elektromanyetik girişimi yaklaşık yüzde 80 oranında azaltır. Ayrıca her şeyin düzgün şekilde sıralanması konusunu da unutmayın. Tüm bağlantılar, ekipman muhafazasının tam ömrü boyunca toz ve nemin girmesini engellemek için IP67 dereceli sızdırmaz konektörlerle sonlandırılmalıdır.
Kurulumdan sonra sistemleri işletime hazırlamak, kapsamlı bir sonrası kurulum doğrulaması gerektirir. Bu süreç, %25'ten başlayarak tam %100'lük kapasiteye kadar farklı seviyelerde kademeli yük testlerini içermelidir. Bu işlem, gerilimin stabil kalıp kalmadığını, frekansın yaklaşık yarım hertzlik bir sapma içinde tutulup tutulmadığını ve harmonik bozulmaların IEEE 519 standartlarında izin verilen sınırları aşmamasını kontrol etmeye yardımcı olur. Çeşitli endüstrilerden gelen saha raporlarına göre, uygun doğrulama, kurulum sırasında kaçırılan entegrasyon detaylarından kaynaklanan sorunların yaklaşık üçte birini engeller. Güvenlik kontrollerine de aynı düzeyde dikkat edilmelidir. Sıvı hatları, normal işletme seviyelerinin oldukça üzerinde basınç testine tabi tutulmalı ve ideal olarak genellikle taşıdıkları değerin %150'sine ulaşmalıdır. Termal taramalar, bağlantı noktalarının 90 derece Celsius'un altında kalmalarını göstermelidir ve titreşimler ISO 10816-3 direktiflerine göre ölçüldüğünde saniyede 7,1 milimetreyi geçmemelidir. Tüm bu testlerin ne zaman yapıldığına, o anki çevresel faktörlere ve kim tarafından gerçekleştirildiğine dair dikkatli belgelendirme yapılmasını gerektirir; böylece uyumluluk açısından net bir kayıt ve temel performans metrikleri sağlanır. Son olarak, gerçek acil durum kapatma prosedürlerinin çalıştırılması ve ark flaşı sınırlarının doğrulanması, herkesin bir şeyler ters gittiğinde ne yapacağını tam olarak bilmesini sağlar ve güvenlik protokollerinin yalnızca yazılı değil, aynı zamanda en çok ihtiyaç duyulduğunda gerçekten işe yaradığından emin olunur.